Yvonne

Het was het mooiste compliment dat ze die vrijdagmiddag voordat ik naar Afrika vertrok kon krijgen. De televisieredactie op de School voor Journalistiek in Utrecht, waar ze les gaf, liep niet helemaal zoals het zou moeten tijdens haar afwezigheid.

‘Zo. Dus het is een zootje nu daar.’

En wij lachten. Ondanks de haaruitval, ondanks het nieuws dat het gevoel in de linkerhelft van haar lichaam nooit meer terug zou komen, ondanks haar tranen, ondanks de onze, ondanks haar verloren been, ondanks de allesvernietigende kanker.
Want het leven ging door, ook voor Yvonne.

En lang ging het nog goed ook. Godzijdank.

We wisten het allemaal, we probeerden ons er op voor te bereiden. Yvonne zelf was de allerlaatste die wilde accepteren dat ze dood zou gaan.
Gisteravond laat is ze veel te vroeg gestorven. Yvonne, net 24, is er niet meer.

‘Kutzooi’, zou ze zeggen.

Het ga je goed.